strata () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma (1.2) sytuacja, gdy przychody w określonej jednostce czasu są niższe od poniesionych kosztów, ujemny wynik finansowy
(1.1-2)
(1.1) Aha i zadzwoń do PZU po ajenta, niech przyjdzie i wyceni straty.
(1.1) bolesna / niepowetowana strata • ponieść straty / zadać straty nieprzyjacielowi (1.2) strata ze sprzedaży • odliczenie / pokrycie straty
(1.1) szkoda, zguba
(1.1-2) zysk
stracenie , straceniec , bezstratność tracić , stracić stratny, stracony stratnie
mała strata • spisać / spisywać na straty • przysłowie: ból w łokciu a ból po stracie małżonka – mocny, lecz niedługiJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 1.
angielski: (1.1) loss arabski: (1.1) خسارة , فقد , ضرر baskijski: (1.1) galera, galtze; (1.2) galera duński: (1.1) tab esperanto: (1.1) malprofito estoński: (1.1) kahju; (1.2) kahjum francuski: (1.1) perte, dommage hiszpański: (1.1) pérdida kataloński: (1.1) dany kazachski: (1.1) шығын; (1.2) шығын niemiecki: (1.1) Verlust polski język migowy: rosyjski: (1.1) потеря ; (1.2) убыток rumuński: (1.1) pagubă słowacki: (1.1) strata szwedzki: (1.1) förlust ukraiński: (1.1) втрата wilamowski: (1.1) ferlüst włoski: (1.1) perdita
strata ()
(1.1)
strata ()
przymiotnik (1.1) uliczny
strato
strata ()
rzeczownik (1.1) ulica
strata ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) droga brukowana
(1.1) strāta, strātae
strata ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) strata, stracenie, utracenie, ubytek
(1.1) strata času → strata czasu
strata ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ulica