serwetka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia (1.2) mała serweta do ozdoby mebli (1.3) u saren jasna plama z tyłu
(1.1-2)
(1.1) Wracam z nadzieją na relaks i spokój. A tu talerze w zlewie, okruchy na desce do krojenia, jakaś serwetka pomięta na stole i niepowieszone pranie w pralce.Paulina Młynarska-Moritz, Dorota Wellman, Kalendarzyk niemałżeński, Znak Literanova 2013.
(1.2) lusterko, chusteczka
serwetnik , serweta
angielski: (1.1) napkin, serviette arabski: (1.1) (serbita) baskijski: (1.1) ezpainzapi, ahozapi czeski: (1.1) ubrousek duński: (1.1) serviet esperanto: (1.1) telertuketo francuski: (1.2) serviette interlingua: (1.1) servietta islandzki: (1.1) servíetta jidysz: (1.1) סיראָוואַטקע (sirovatke), סערוועטקע (servetke) kaszubski: (1.2) tôflôczk niemiecki: (1.1) Serviette nowogrecki: (1.2) σεμέν rosyjski: (1.1) салфетка słowacki: (1.1) servítka , servítok , obrúsok szwedzki: (1.1) servett ukraiński: (1.1) серветка węgierski: (1.1) szalvéta wilamowski: (1.1) serwetła ; (1.2) serwet włoski: (1.1) tovagliolo