usposobienie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych (1.2) nastrój, chwilowy stan psychiczny
(1.1)
(1.2) Nie jestem dziś w przyjaznym usposobieniu.
(1.1) charakter (1.2) nastrój
angielski: (1.1) disposition, temperament; (1.2) mood francuski: (1.1) tempérament ; (1.2) humeur hiszpański: (1.1) carácter , natural , temperamento ; (1.2) humor , talante , disposición niemiecki: (1.1) Temperament ; (1.2) Stimmung rosyjski: (1.1) темперамент ; (1.2) настроение szwedzki: (1.1) lynne , sinnelag ; (1.2) lynne , sinnesstämning , humör uzbecki: (1.1) feʼl; (1.2) feʼl włoski: (1.1) indole