__TOC__ superlative ()
lub , lub ,
przymiotnik (1.1) najwyższy, wspaniały, doskonały rzeczownik (2.1) stopień najwyższy, superlatyw (2.2) superlatywa
(1) (2) superlative; superlatives
(1.1) supreme
superlatively
(superlātīvus), superlatus (superlātus) z
(2.2) najczęściej w
superlative ()
przymiotnik (1.1) najwyższy, wspaniały rzeczownik (2.1) stopień najwyższy, superlatyw