betaina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) związek organiczny będący pochodną glicyny, występuje m.in. w burakach cukrowych, szpinaku czy pszenicy i stanowi produkt uboczny przemysłu cukrowniczego; (1.2) związek organiczny będący jonem obojnaczym, w którym ładunek dodatni nie sąsiaduje z ładunkiem ujemnym i zlokalizowany jest na atomie oniowym niepołączonym z żadnym atomem wodoru;
(1.1) (1.2)
(1.1) W hodowli zwierząt betaina jest stosowana jako dodatek do paszy. (1.2) Niektóre betainy wykorzystywane są w detergentach.
(1.1) betaina glicynowa, trimetyloglicyna, N,N,N-trimetyloglicyna, TMG, trimetyloamoniooctan
betainowy
(1.1) – burak (1.2) betaina (1.1)
angielski: (1.1) betaine; (1.2) betaine francuski: (1.1) bétaïne kataloński: (1.1) betaïna słowacki: (1.1) betaín