prajęzyk ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) język, z którego wywodzą się inne języki;
(1.1)
(1.1) Pochodzenie języków bantu od wspólnego prajęzyka nie jest dziś w zasadzie przez nikogo podważane. (1.1) Trzy najważniejsze grupy językowe: indoaryjska, semicka i mongolska zakładają istnienie jakiegoś wspólnego prajęzyka, bo niektóre podstawowe źródłosłowy są w nich wspólne.
(1.1) prajęzyk Bałtów / Germanów / Słowian • prajęzyk indoeuropejski
(1.1) język
prajęzykowość prajęzykowy
angielski: (1.1) proto-language baskijski: (1.1) protohizkuntza białoruski: (1.1) прамова bułgarski: (1.1) праезик czeski: (1.1) prajazyk duński: (1.1) ursprog , grundsprog , protosprog francuski: (1.1) protolangue galicyjski: (1.1) protolingua gruziński: (1.1) ფუძეენა (p'udzeena) hiszpański: (1.1) protolengua japoński: (1.1) 祖語 (そご, sogo) litewski: (1.1) prokalbė niderlandzki: (1.1) vooroudertaal niemiecki: (1.1) Ursprache nowogrecki: (1.1) πρωτογλώσσα , πρωτόγλωσσα ormiański: (1.1) Նախալեզու (nakhalezu) pendżabski: (1.1) ਪਰੋਟੋ-ਭਾਸ਼ਾ (parōṭō-bhāsā) perski: (1.1) نیازبان portugalski: (1.1) protolíngua rosyjski: (1.1) праязык rumuński: (1.1) protolimbă słowacki: (1.1) prajazyk tamilski: (1.1) முந்து மொழி (muntu moḻi) włoski: (1.1) protolingua