święty spokój ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) spokój, wolność od kłopotów, odpoczęcie od czegoś, odetchnięcie
(1.1) ;
(1.1) Czyż nie było już, psiakrew, w tej ziemicy nieszczęsnej zakątka, gdzie stary człowiek mógłby zażyć trochę świętego spokoju?Maciej Wierzbiński, Szalony rok: powieść historyczna z roku 1848, str. 344
dać święty spokój • dla świętego spokoju • mieć święty spokój
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
szwedzki: (1.1) lugn och ro