stabilizacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia (1.2) przywrócenie równowagi w gospodarce
(1.1-2)
(1.1) Ponadto stała para ślubna czy nieślubna zwykle ma konkretne plany, dotyczące przyszłości i stabilizacji życia we dwoje, w związku z czym zależy im na możliwie jak najszybszym ukończeniu studiów i stworzeniu sobie własnego domuMichalina Wisłocka, Sztuka kochania, s. 24.
(1.2) destabilizacja
stabilizowanie , ustabilizowanie , stabilizator , stabilność stabilizować , ustabilizować stabilizacyjny, stabilny stabilizacyjnie, stabilnie
angielski: (1.1) stabilization; (1.2) stabilization białoruski: (1.1) стабілізацыя bułgarski: (1.1) стабилизация czeski: (1.1) stabilizace duński: (1.1) stabilisering esperanto: (1.1) stabileco estoński: (1.1) stabiliseerimine francuski: (1.1) stabilisation ; (1.2) stabilisation hiszpański: (1.1) estabilización interlingua: (1.1) stabilisation japoński: (1.1) (antei) łotewski: (1.1) stabilizācija niemiecki: (1.1) Stabilität ; (1.2) Stabilisierung portugalski: (1.1) estabilização rosyjski: (1.1) стабилизация rumuński: (1.1) stabilizare słowacki: (1.1) stabilizácia słoweński: (1.1) stabilizacija ukraiński: (1.1) стабілізація włoski: (1.1) stabilizzazione