dostateczny ()
przymiotnik (1.1) występujący w wystarczającym stopniu rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) nota szkolna za wystarczające acz nie wyróżniające się opanowanie materiału czy pokazane zdolności
(1.1) (2.1)
(1.1) Nie jest to dostateczny powód. (2.1) Skala ocen w polskich szkołach ma 6 stopni: niedostateczny, dopuszczający, dostateczny, dobry, bardzo dobry, celujący.
(2.1) dostateczny minus • dostateczny plus
(1.1) do przyjęcia, wystarczający, zadowalający (2.1) ocena dostateczna, stopień dostateczny, trója, trójka, 3, docha
(1.1) niedostateczny
dostateczność , dostatek dostatecznie, dostatnio
(2.1)
angielski: (1.1) adequate, passable, sufficient; (2.1) C baskijski: (2.1) nahiko białoruski: (1.1) дастатковы; (2.1) здавальняюча, пасрэдна duński: (1.1) tilstrækkelig hiszpański: (1.1) suficiente, bastante; (2.1) suficiente, aprobado niemiecki: (1.1) genügend, zulänglich rosyjski: (1.1) достаточный słowacki: (1.1) dostatočný ukraiński: (1.1) достатній węgierski: (1.1) elegendő