napadać ()
czasownik niedokonany ( napaść) (1.1) dokonywać napadu, niespodziewanie uderzać na coś lub na kogoś (1.2) gwałtownie występować przeciw czemuś lub komuś (1.3) nagle opanowywać czyjeś zdrowie lub stan psychiczny czasownik nieosobowy (2.1) spaść w znacznej ilości czasownik zwrotny napadać się (3.1) atakować siebie nawzajem
(1.1) Pod wieczór na turystę, który chce się rozkoszować widokiem zachodzącego słońca, napadają miliony bzykających, złośliwych i krwiożerczych owadów.
napadać z bronią w ręku
(1.1) atakować, nacierać, najeżdżać, napastować, rzucać się, szturmować, uderzać
napadacz /, napadanie , napad , napaść napadowy napadowo napaść
angielski: (1.1) assault, attack, assail, hold up, gang-bang; (1.2) tilt; (1.3) come over; (2.1) fall francuski: (1.1) attaquer, assaillir niemiecki: (1.1) angreifen, überfallen ukraiński: (1.1) напада́ти