jurysdykcja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw (1.2) obszar, na którym obowiązuje jurysdykcja (1.1) (1.3) sąd lub trybunał
(1.1-3)
(1.1) objąć jurysdykcją • zrzec się jurysdykcji • utracić jurysdykcję (1.2) granice jurysdykcji
jurysdykcyjny jurysdykcyjnie
< → prawo + mówić, deklarować + -cja
angielski: (1.1) jurisdiction bułgarski: (1.1) юрисдикция ; (1.2) юрисдикция duński: (1.1) jurisdiktion ; (1.2) jurisdiktion jidysz: (1.2) אינסטאַנץ (instanc) kataloński: (1.1) jurisdicció ; (1.2) jurisdicció norweski (bokmål): (1.1) jurisdiksjon ; (1.2) jurisdiksjon norweski (nynorsk): (1.1) jurisdiksjon ; (1.2) jurisdiksjon szwedzki: (1.1) jurisdiktion ; (1.2) jurisdiktion