dysharmonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) brak harmonii zestawionych elementów (1.2) brak współbrzmienia dźwięków
(1.1-2)
(1.1) rozdźwięk, dysonans, rozbieżność (1.2) rozdźwięk, dysonans
(1.1) harmonia (1.2) harmonika, harmonia
dysharmonijny, dysharmoniczny
angielski: (1.1) discrepancy, disharmony, inharmony arabski: (1.1) تنافر białoruski: (1.1) дысгармонія ; (1.2) дысгармонія bułgarski: (1.1) дисхармония estoński: (1.1) disharmoonia interlingua: (1.1) discrepantia kazachski: (1.1) үйлесімсіздік pali: (1.1) vesamma rosyjski: (1.1) дисгармония , разнобой słowacki: (1.1) disharmónia ukraiński: (1.1) дисгармонія ; (1.2) дисгармонія włoski: (1.2) disaccordo