bodem ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dno (1.2) gleba (1.3) ziemia (1.4) statek
(1) bodems;
(1.3) op Nederlandse bodem → na holenderskiej ziemi
(1.1) gebakbodem, lattenbodem, mondbodem, taartbodem (1.2) aardbodem, bloembodem, waterbodem, zandbodem, zeebodem (1.4) oorlogsbodem
de bodem inslaan → zrównać z ziemią • tot op de bodem uitzoeken → dokładnie sprawdzić • dubbele bodem → podwójne dno, znaczenie