wyzwoliciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto wyzwolił (kogoś lub coś)
(1.1)
(1.1) Jako wyzwoliciel przekazywał władzę prawowitym gospodarzom. Obaj panowie stanęli na balkonie, generał i burmistrz w odświętnym tradycyjnym stroju. Z dołu dochodziły wiwaty i okrzyki.Kacper Śledziński, Czarna Kawaleria. Bojowy szlak pancernych Maczka, 2011
(1.1) wyzwoliciel ojczyzny / narodów / świata
(1.1) wybawca, oswobodziciel
(1.1) ciemiężca
wyzwoleniec , wyzwalanie , wyzwolenie wyzwolicielka wyzwolicielski, wyzwoleńczy wyzwolić , wyzwalać
angielski: (1.1) liberator baskijski: (1.1) askatzaile białoruski: (1.1) вызваліцель czeski: (1.1) osvoboditel estoński: (1.1) vabastaja francuski: (1.1) libérateur hiszpański: (1.1) libertador jidysz: (1.1) באַפֿרײַער (bafrayer) kazachski: (1.1) азаткер (azatker) niemiecki: (1.1) Befreier nowogrecki: (1.1) ελευθερωτής perski: (1.1) مخلص (mokhalles), معتق (mo'tegh) rosyjski: (1.1) освободитель sanskryt: (1.1) मोक्षक (mōkṣaka), अवसातृ (avasātṛ) slovio: (1.1) svoboditel (свободител) słoweński: (1.1) osvoboditelj ukraiński: (1.1) визволитель węgierski: (1.1) felszabadító włoski: (1.1) liberatore