prostactwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zespół cech właściwych prostakowi lub prostackiem zachowaniu (1.2) prostackie zachowanie (1.3) ogół prostaków
(1.1-3)
(1.1) W okresie totalitarnym pisałem, że człowiek wszędzie idzie ze swoim prostactwem, albo że prostactwo idzie z człowiekiem. On sobie idzie, a prostactwo idzie razem z nim.Jordan Radiczkow, O prostactwie [w:] Tygiel kultury, nr 4-6 (2001), s. 158
(1.1) grubiaństwo, buractwo, chamstwo, cebulactwo, przaśność, gburowatość
prostak , prostaczek , prostaczka , prostackość , prostota prostować , upraszczać , uprościć prostacki, prosty prostacko, prosto
angielski: (1.1) rudeness, boorishness, vulgarity, rusticity francuski: (1.1) rusticité , vulgarité , grossièreté , muflerie , gaucherie jidysz: (1.1) פּראָסטקייט (prostkejt) kazachski: (1.1) мәдениетсіздік (mädenïetsizdik) rosyjski: (1.1) грубость włoski: (1.1) zoticaggine , zotichezza , grossezza , volgarità , cafonaggine