damsko-męski ()
przymiotnik relacyjny (1.1) zachodzący między kobietą a mężczyzną, zwykle dotyczący sfery seksualnej
(1.1)
(1.1) Poezja dworska (…) pozostawiła dziedzictwo w postaci wzorców zachowań miłosnych. Chociaż tworzona była w czasach, gdy małżeństwo oznaczało koniec miłości, to z czasem damsko-męski kodeks z niej zaczerpnięty zaczął obowiązywać w małżeństwie chrześcijańskimPaula Ściblak, Od wspólnej pracy do wzajemnego rozumienia się. Powody zawierania małżeństw [w:] Od obyczaju do mody: Przemiany życia codziennego pod redakcją Joanny Zalewskiej i Marty Cobel-Tokarskiej, Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, Warszawa 2014, ISBN 978-83-62828-91-3, s. 48. (1.1) Damsko-męska pirotechnika. Mężczyzna wybucha, kiedy kobieta z pojedynczego przypadku robi regułę. A robi. Raz lub dwa zamyślisz się, kiedy ona opowiada ci o dniu w pracy, usłyszysz „ty nigdy mnie nie słuchasz”Janusz Rudnicki, Trzy razy tak!, 2013.
(1.1) komunikacja damsko-męska • stosunki damsko-męskie • związek / wątek / dyskurs / charakter damsko-męski
(1.1)
(1.1) za błędne logicznie należy uznać sformułowania typu „”, „”; prawidłowa forma w takich przypadkach to „damski i męski”Roman Zawliński Poradnik językowy, wyd. 430-439, s. 142