dziwactwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rzecz dziwaczna, coś dziwacznego (1.2) czyjeś dziwaczne przyzwyczajenie
(1.1)
(1.1) To pływające dziwactwo o nieokreślonych kształtach to nowy, nieznany dotąd gatunek meduzy. (1.2) Mam po dziurki w nosie twoich dziwactw.
zdziwienie , dziwność , dziw , dziwak , dziwaczka , dziwaczenie , zdziwaczenie , dziwaczność dziwaczeć, dziwaczyć , zdziwaczeć dziwny, zdziwaczały, dziwaczny dziwnie, zdziwaczale
angielski: (1.2) peculiarity, foible białoruski: (1.2) дзівацтва rosyjski: (1.1) причуда , чудачество