eudajmonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w starożytnej Grecji: stan zadowolenia i satysfakcji z życia, rozumiany różnie przez różnych filozofów;
(1.1)
(1.1) Szczęście w tym ujęciu było jedyną rzeczą, która sama przez się posiada wartość. Jest ono stanem ducha wynikającym z jakichś działań, lub im towarzyszącym, chociaż Arystoteles raczej uważa, że eudajmonią jest sama akcja, zgodna z cnotą, bo tylko realizacja cnót może być szczęściem lub przynosić szczęście.
eudajmonizm , eudajmonista , eudajmonistka
(eudaimonía)
angielski: (1.1) eudemonia, eudaimonia, Eudaimonia, eudaemonia hiszpański: (1.1) eudemonía niemiecki: (1.1) Eudaimonie nowogrecki: (1.1) ευδαιμονία portugalski: (1.1) eudaimonia starogrecki: (1.1) εὐδαιμονία (eudaimonía) włoski: (1.1) eudemonia