koczownik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce
(1.1)
(1.1) Pasterz wyróżniał się w grupie koczowników przybyłych ze wschodu.
(1.1) nomada
(1.1) wędrowiec
(1.1) Beduin, Czukcza, Aborygen, Rom, Inuit, Pigmej, Lapończyk, Buszmen
koczownictwo , koczowanie koczowniczka koczowniczy koczowniczo koczować
angielski: (1.1) nomad białoruski: (1.1) качэўнік bułgarski: (1.1) чергар , чергарин czeski: (1.1) kočovník czukocki: (1.1) яԓгытыԓьын hiszpański: (1.1) nómada niderlandzki: (1.1) nomade niemiecki: (1.1) Nomade nowogrecki: (1.1) νομάδας , νομάς rosyjski: (1.1) кочевник ukraiński: (1.1) кочівник włoski: (1.1) nomade