ulubieniec ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto jest bardzo lubiany i wyróżniany przez kogoś (1.2) o zwierzęciu domowym
(1.1-2)
(1.1) Ulubieńcy dworscy bogacili się prędko, potajemnie zaciągając długi w imieniu księcia, który często bezwiednie kładł swój podpis na rewersach i kwitachSprawy Prus Książęcych za Zygmunta Augusta [w:] „Źródła Dziejowe”, s. 48. (1.1) „Superwtorek” był wielkim sukcesem faworytów partyjnych, ulubieńców establishmentu. Obaj dysponowali ogromnymi pieniędzmi i opłacili sobie bardzo profesjonalne kampanie. (1.2) Wylegujący się leniwie pod ścianą domu pies, ulubieniec młodego Zgrzebskiego, ujrzawszy u progu swego pana, skoczył do niego z radosnym skowytem pomachując zwiniętym w znak zapytania ogonem, rzucił mu się do nóg […]Stanisław Ryszard Dobrowolski, Wakacje na wsi, 1985, s. 22
(1.1) pupilek, kanak (1.2) pieszczoch
lubienie ulubienica lubić ulubiony
angielski: (1.1) favorite, favourite, blue-eyed boy; (1.2) pet azerski: (1.1) əziz białoruski: (1.1) любімец , улюбёнец czeski: (1.1) favorit francuski: (1.1) favori jidysz: (1.2) גלעטלינג (gletling) nowopruski: (1.1) miluzzis rosyjski: (1.1) любимчик , избранник słowacki: (1.1) favorit turecki: (1.1) gözde węgierski: (1.1) kedvenc włoski: (1.1) favorito , beniamino