monoteletyzm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;
(1.1)
(1.1) Zwalczany przez papieża Marcina I monoteletyzm został ostatecznie potępiony na III soborze konstantynopolitańskim.
(1.1) herezja
monoteleta monoteletyczny
(1.1) → jedyny + chcę, mam wolę
angielski: (1.1) monothelitism, monotheletism arabski: (1.1) مونوثيليتية (mūnūṯílítíyya) azerski: (1.1) monofelitlik czeski: (1.1) monotheletismus estoński: (1.1) monoteletism francuski: (1.1) monothélisme hiszpański: (1.1) monotelismo japoński: (1.1) (taniron) kataloński: (1.1) monotelisme malajalam: (1.1) ഏകമനഃവാദം (ēkamanaḥvādam) portugalski: (1.1) monotelismo rosyjski: (1.1) монофелитство słoweński: (1.1) monoteletstvo , monoteletizem włoski: (1.1) monotelismo , monoteletismo