__TOC__ pirotechnika ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;
(2.1) i od: pirotechnik
pirotechnik pirotechniczny
angielski: (1.1) pyrotechnics, pyrotechny arabski: (1.1) تقانة نارية (taqāna nāríyya) asturyjski: (1.1) pirotecnia baskijski: (1.1) piroteknia białoruski: (1.1) піратэхніка bułgarski: (1.1) пиротехника chiński standardowy: (1.1) 烟火制造术 (yānhuǒzhìzàoshù) chorwacki: (1.1) pirotehnika czeski: (1.1) pyrotechnika duński: (1.1) pyroteknik esperanto: (1.1) pirotekniko estoński: (1.1) pürotehnika fiński: (1.1) pyrotekniikka francuski: (1.1) pyrotechnie hebrajski: (1.1) פירוטכניקה hiszpański: (1.1) pirotecnia ido: (1.1) pirotekno japoński: (1.1) パイロテクニクス (pairotekunikusu) kazachski: (1.1) пиротехника niderlandzki: (1.1) pyrotechniek niemiecki: (1.1) Pyrotechnik ormiański: (1.1) հրարվեստ (hrarv'est) perski: (1.1) آتشکاری rosyjski: (1.1) пиротехника słowacki: (1.1) pyrotechnika słoweński: (1.1) pirotehnika turecki: (1.1) piroteknik ukraiński: (1.1) піротехніка węgierski: (1.1) pirotechnika włoski: (1.1) pirotecnica
pirotechnika ()
rzeczownik (1.1) pirotechnika
pirotechnikus pirotechnikai