__TOC__ biuret ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) związek organiczny będący dimerem mocznika;
(1.1)
(1.1) Najprostszym związkiem ulegającym reakcji biuretowej jest sam biuret.
biuretowy
bi- + – mocz
W wymowie nie powinno rozdzielać się cząstki „bi-” od dalszej części wyrazu.
angielski: (1.1) biuret, carbamylurea francuski: (1.1) biuret , carbamoylurée kataloński: (1.1) biuret rosyjski: (1.1) биурет
biuret ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biuret
(1.1) biuret; biurets
biuret ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) biuret
biuretový