wróżda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) prawo krwawej rodowej zemsty za zabójstwo (lub obrazę) w krajach dawnej Europy południowej i wschodniej (1.2) walkaHenryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 262.
(1.1) wendetta, dintojra
(1.1) Termin „wróżda” był używany przez plemiona słowiańskieO etymologii terminu wróżda: Adolf Pawiński, O pojednaniu w zabójstwie według dawnego prawa polskiego, Warszawa 1884..
(1.1) Pierwszą znaną w Polsce była wróżda między rodem Janina a rodami Grzymalitów zakończona ugodą w 1377 rokuLeksykon genealogiczno-historyczny.
(1.2)