dzikość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone
dzicz , zdziczenie , dziczyzna , dziki , dzikus , dzikarz , dzikuska dziczeć , dziczeć , zdziczeć dziki, zdziczały, dziczy dziko
angielski: (1.1) wildness arabski: (1.1) وحشية (wāḥšīya), فراسة (fírāsa) baskijski: (1.1) basatasun białoruski: (1.1) дзікасць czeski: (1.1) divokost francuski: (1.1) férocité japoński: (1.1) (yasei) ormiański: (1.1) վայրենություն (vayrenutʿyun) rosyjski: (1.1) дикость słowacki: (1.1) divokosť turecki: (1.1) yaban ukraiński: (1.1) дикість włoski: (1.1) ferinità , sfrenatezza , selvaticità , scapestrataggine , selvatichezza