eksmisja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przymusowe usunięcie kogoś wraz z dobytkiem i domownikami z nieruchomości lub lokalu na podstawie wyroku sądowego albo decyzji administracyjnej w celu wydania tych rzeczy wierzycielowi;
(1.1)
(1.1) Wczoraj w zielonogórskim sądzie ruszył drugi już proces o eksmisję rady wojewódzkiej SLD z wynajmowanej od miasta siedziby.
(1.1) eksmisja do lokalu socjalnego / pomieszczenia zastępczego / noclegowni / na bruk / donikąd • eksmisja lokatora / najemcy • wykonanie / wstrzymanie / zakaz eksmisji • pozew o eksmisję • moratorium na eksmisje
(1.1) wysiedlenie, kara
eksmitowanie , wyeksmitowanie eksmitować , wyeksmitować eksmisyjny
(1.1) <
angielski: (1.1) eviction baskijski: (1.1) etxegabetze białoruski: (1.1) высяленне bułgarski: (1.1) евикция niemiecki: (1.1) Zwangsräumung rosyjski: (1.1) выселение ukraiński: (1.1) виселення