dwujęzyczność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) posługiwanie się dwoma językami (1.2) cecha rzeczy napisanej w dwóch językach (1.3) cecha czegoś, w czym używa się dwóch języków
(1.1-3)
(1.3) Ten wrzesień na przykład jest pomyślany po to, by pokazać na rozmaite sposoby niemiecko-łużycką dwukulturalność i naturalną dwujęzyczność miastaz Internetu.
(1.3) dwujęzyczność szkoły / sądów / administracji
(1.1) bilingwizm
(1.1) wielojęzyczność
dwujęzyczny
angielski: (1.1) bilingualism baskijski: (1.1) elebitasun białoruski: (1.1) двухмоўе , білінгвізм ; (1.3) двухмоўе , двухмоўнасць duński: (1.1) bilingvisme , tosprogethed estoński: (1.1) kakskeelsus, bilingvism francuski: (1.1) bilinguisme hiszpański: (1.1) bilingüismo ido: (1.1) bilingueso interlingua: (1.1) bilinguismo kazachski: (1.1) қостілділік (qostildilik) łotewski: (1.1) divvalodība niemiecki: (1.1) Zweisprachigkeit nowogrecki: (1.1) διγλωσσία rosyjski: (1.1) двуязычие słowacki: (1.1) dvojjazyčnosť , bilingvizmus słoweński: (1.1) bilingvizem szwedzki: (1.1) tvåspråkighet ukraiński: (1.1) двомовність węgierski: (1.1) kétnyelvűség