scilicet ()
przysłówek (1.1) rozumie się samo przez się, naturalnie (1.2) oczywiście
(1.2) Di magni, horribilem et sacrum libellum! / Quem tu scilicet ad tuum Catullum / misti, continuo ut die periret, / Saturnalibus, optimo dierumCatullus, XIV, 12-15! → O wielcy bogowie, cóż za straszna i przeklęta książeczka! / Oczywiście wysłałeś ją do twojego Katullusa, / by przez dzień cały ginął, / w Saturnalia, dzień najlepszy z dni!