__TOC__ plebs ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ogół ludzi niewykształconych i niezamożnych, mających obojętny stosunek do kultury (1.2) w dawnej Polsce: warstwa społeczna nienależąca do stanu szlacheckiego (1.3) w starożytnym Rzymie: warstwa obywateli wolnych, ale niemających pełni praw politycznych
(1.1-3) ,
plebejskość , plebejusz , plebejuszka , plebejka plebejski, plebejuszowski
= pospólstwo
bułgarski: (1.3) плебс duński: (1.1) pøbel niemiecki: (1.1) Pöbel norweski (bokmål): (1.1) pøbel norweski (nynorsk): (1.1) pøbel słowacki: (1.2) plebs ; (1.3) plebs szwedzki: (1.1) pöbel węgierski: (1.3) plebsz
plebs ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) lud, tłum, pospólstwo (1.2) naród wybrany, Hebrajczycy, Izraelici (1.3) chrześcijanie, wierni (szczególnie świeccy)
(1.1-3) plebs, plebis