egocentryzm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie; (1.2) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
(1.1-2)
(1.1) Egocentryzm jest pojęciem z psychologii rozwojowej i nie trzeba mu w tym wypadku nadawać negatywnego znaczenia. Bez fazy egocentryzmu nie sposób skonstruować swojego JaEdyta Gruszczyk-Kolczyńska, Ewa Zielińska, Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej się rozwijających, WSiP 2007. (1.2) Innych trapi wyłącznie troska o własne bezpieczeństwo. Każdą przeszkodę traktują oni jako zagrożenie osobistego bezpieczeństwa i osobistego prestiżu (…). Egocentryzm przybiera różne formyCzesław Czapów, Młodzież a przestępstwo, s. 263. (1.2) Błędne koło, w jakim tkwi autorka świadectwa, nakręca tylko jej egocentryzm i skupienie się na sobie, na kochaniu tylko siebie, kochaniu swojego ciała, cieszeniu się swoją kobiecością itp.komentarz czytelnika na gosc.pl
(1.2) postawa
(1.2) egoizm, egotyzm, egoteizm
egocentryczność , egocentryk , egocentryczka egocentryczny egocentrycznie
angielski: (1.1) egocentrism; (1.2) egocentrism baskijski: (1.1) egozentrismo; (1.2) egozentrismo białoruski: (1.1) эгацэнтрызм ; (1.2) эгацэнтрызм duński: (1.1) egocentrisme esperanto: (1.1) egocentrismo; (1.2) egocentrismo estoński: (1.1) egotsentrism; (1.2) egotsentrism francuski: (1.1) égocentrisme ; (1.2) égocentrisme portugalski: (1.1) egocentrismo ; (1.2) egocentrismo słowacki: (1.1) egocentrizmus ; (1.2) egocentrizmus słoweński: (1.1) egocentrizem ; (1.2) egocentrizem ukraiński: (1.1) егоцентризм ; (1.2) егоцентризм węgierski: (1.1) egocentrizmus; (1.2) egocentrizmus włoski: (1.1) egocentrismo ; (1.2) egocentrismo