barłóg ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nędzne, nieporządne posłanie (1.2) bałagan (1.3) dzienne legowisko niedźwiedzia lub dzika (1.4) naturalna podściółka w lesie

(1.1-4)

(1.1) Znajdował go zazwyczaj pijaniuteńkiego w jakimś barłogu równych mu frantów albo wyciągał za bujną czuprynę z łóżka przygodnej uwodzicielkiStefan Żeromski: Charitas. (1.3) Jesienią niedźwiedzie przygotowują barłóg na zimowanie.

(1.1) leżeć w barłogu / na barłogu

(1.2) bajzel, burdel, nieporządek, pierdolnik, syf

(1.2) porządek

(1.1) posłanie (1.3) legowisko

barłożyć się

→ legowisko dzikich zwierząt, nora

białoruski: (1.1) бярлог ; (1.3) бярлог francuski: (1.1) grabat ukraiński: (1.1) барліг ; (1.2) барліг ; (1.3) барліг