barłóg ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nędzne, nieporządne posłanie (1.2) bałagan (1.3) dzienne legowisko niedźwiedzia lub dzika (1.4) naturalna podściółka w lesie
(1.1-4)
(1.1) Znajdował go zazwyczaj pijaniuteńkiego w jakimś barłogu równych mu frantów albo wyciągał za bujną czuprynę z łóżka przygodnej uwodzicielkiStefan Żeromski: Charitas. (1.3) Jesienią niedźwiedzie przygotowują barłóg na zimowanie.
(1.1) leżeć w barłogu / na barłogu
(1.2) bajzel, burdel, nieporządek, pierdolnik, syf
(1.2) porządek
(1.1) posłanie (1.3) legowisko
barłożyć się
→ legowisko dzikich zwierząt, nora
białoruski: (1.1) бярлог ; (1.3) бярлог francuski: (1.1) grabat ukraiński: (1.1) барліг ; (1.2) барліг ; (1.3) барліг