__TOC__ bund ()
rzeczownik (1.1) grobla, wał, tama, zapora, obwałowanie (1.2) nadbrzeże (1.3) Bund, Związek Niemiecki czasownik (2.1) obwałować
bund ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dno (1.2) podłoże
(1) en bund, bunden, bunde, bundene
(1.1) Alger har ikke rødder og kan derfor ikke holde sig fast på blød og løs bund. → Algi nie mają korzeni i dlatego nie mogą się utrzymać na miękkim i luźnym dnie. (1.2) Stor gift-skørhat findes på to helt forskellige biotoper, dels på tør sandjord i fyrreskov, (sjældnere under fyr i moser), dels på fugtig bund under rødgran (sjælden i Danmark). → Gołąbek wymiotny występuje w dwóch zupełnie różnych biotopach, częściowo na suchym piaskowym podłożu w lasach sosnowych (rzadziej pod sosnami na torfowiskach), a częściowo na wilgotnym podłożu pod świerkami pospolitymi (rzadko w Danii).
(1.2) top
i bund og grund → w istocie, biorąc wszystko pod uwagę
,