dwutysięczny ()
przymiotnik odliczebnikowy (1.1) liczący dwa tysiące (1.2) będący ostatnim elementem zbioru wielkości dwóch tysięcy
(1.1-2)
(1.1) Blisko dwutysięczny tłum szwaczek wyległ na plac przed zakładem. (1.2) Firma zafundowała dwutysięcznemu klientowi małą niespodziankę.
dwa tysiące
angielski: (1.2) two-thousandth białoruski: (1.1) двухты́сячны; (1.2) двухты́сячны bułgarski: (1.2) двехѝляден chorwacki: (1.2) dvijetìsućītī czeski: (1.1) dvoutisící; (1.2) dvoutisící dolnołużycki: (1.2) dwatysacny, dwatowzynty duński: (1.2) to tusinde esperanto: (1.2) dumila francuski: (1.2) deux-millième górnołużycki: (1.2) dwutysacty karpatorusiński: (1.2) дваты́сячный kaszubski: (1.2) dwatësączny łaciński: (1.2) dumillēsimus macedoński: (1.2) двеилјадити niemiecki: (1.2) zweitausendster nowogrecki: (1.2) δισχιλιοστός rosyjski: (1.1) двухты́сячный; (1.2) двухты́сячный serbski: (1.2) две̑хиљадитӣ, дви̏јехиљадитӣ słowacki: (1.2) dvetisíci ukraiński: (1.1) двохти́сячний; (1.2) двохти́сячний włoski: (1.2) duemillesimo