udowadniać ()
czasownik przechodni niedokonany ( udowodnić) (1.1) wykazywać prawdziwość czegoś, przedstawiając na nią dowody
(1.1)
(1.1) dowodzić; udowodniać
(1.1) wykazywać
poudowadniać, udowodnić , udowodniać udowadnianie , udowodnienie , dowód , dowodzik dowodnie
Wariant „” (i jego formy: „”, „”, „”, „” itp.) jest niepoprawny.
angielski: (1.1) prove, show, make out a case, Szkocja i północna Anglia kithe, kythe czeski: (1.1) dokazovat duński: (1.1) bevise francuski: (1.1) prouver hiszpański: (1.1) demostrar, probar kataloński: (1.1) provar, demostrar niderlandzki: (1.1) bewijzen niemiecki: (1.1) beweisen norweski (bokmål): (1.1) bevise norweski (nynorsk): (1.1) bevise, bevisa portugalski: (1.1) provar, demonstrar rumuński: (1.1) dovedi słoweński: (1.1) dokazovati, potrjevati szwedzki: (1.1) bevisa ukraiński: (1.1) доводити węgierski: (1.1) bizonyít włoski: (1.1) provare, dimostrare