haracz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) podatek pogłówny w krajach muzułmańskich nakładany na innowiercówWładysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, t.1 (A-J), Wyd. HPS/Rzeczpospolita, Warszawa 2007, ISBN 978-83-60688-75-5, s. 397.Bogdan Snoch, Słownik szkolny: terminy i pojęcia historyczne, WSiP, Warszawa 1990, ISBN 83-02-03944-6, s. 55.; (1.2) danina roczna płacona sułtańskiej Turcji przez zależne państwa chrześcijańskie (1.3) podatek, kontrybucja nakładana przez państwo zwycięskie na kraj podbity (1.4) niesłuszna lub wygórowana opłata wymuszona przy użyciu siły lub gróźb
(1.1-4)
(1.1-4) nałożyć / płacić / ściągać haracz
(1.4) okup
oddawać w haraczu
(خراج)
niderlandzki: (1.4) smeergeld , zwijggeld