κανόνας ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) reguła, norma, zasada (1.2) linijka (1.3) kanon (1.4) kanon (1.5) kanon
(1.1-5) M2
(1.2) χάρακας
κανονικότητα , κανονισμός , κανόνι ακανόνιστος, κανονικός, κανονιστικός κανονικά κανονίζω, κανονίζομαι
η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα → wyjątek potwierdza regułę κανονικές συνθήκες → warunki standardowe κατά κανόνα → z reguły, zwykle με τον κανόνα και τον διαβήτη
(1.1-4)