__TOC__ vegetar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wegetarianin
(1) en vegetar, vegetaren, vegetarer, vegetarerne
(1.1) En ateisme, der accepterer guds eksistens, lyder som noget af en selvmodsigelse. Som en vegetar, der spiser kød. → Ateizm, który akceptuje istnienie boga, brzmi nieco jak wewnętrzna sprzeczność. Jak wegetarianin jedzący mięso.
(1.1) vegetarianer
(1.1) omnivor, kødspiser, kødæder
vegetarianisme , vegetarisme vegetarisk, vegetariansk
veganer
vegetar ()
czasownik (1.1) wegetować
vegetation vegetative