retoryka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy; (1.2) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1) (1.3) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
(1.1-3)
(1.1) Klasyczna retoryka została później dostosowana do potrzeb różnych czasów i krajów, w których się rozwijała. (1.2) Z czasem retoryka stała się autonomiczną dziedziną wiedzy i najważniejszym przedmiotem szkolnym kształcącym sprawność językową. (1.3) Skończ z tą napuszoną retoryką i tak mnie nie przekonasz.
(1.1) retoryka grecka / rzymska / średniowieczna / renesansowa / nowożytna (1.2) retoryka historyczna / opisowa / normatywna
(1.1) sztuka (1.2) nauka (1.3) mowa
retor , retoryk , retoryzm , retorstwo , retoryczność retoryczny retorycznie
< < <
angielski: (1.1) rhetoric; (1.2) rhetoric; (1.3) rhetoric bułgarski: (1.1) реторика , риторика ; (1.2) реторика , риторика ; (1.3) реторика , риторика francuski: (1.1) rhétorique ; (1.2) rhétorique ; (1.3) rhétorique hiszpański: (1.1) retórica ; (1.2) retórica ; (1.3) retórica niemiecki: (1.1) Rhetorik ; (1.2) Rhetorik ; (1.3) Rhetorik portugalski: (1.1) retórica ; (1.2) retórica ; (1.3) retórica włoski: (1.1) retorica ; (1.2) retorica ; (1.3) retorica