obsrać ()
czasownik dokonany ( obsrywać) (1.1) oddając kał, ubrudzić coś lub kogoś (1.2) obmówić kogoś czasownik zwrotny dokonany obsrać się ( obsrywać się) (2.1) oddając kał, ubrudzić samego siebie (2.2) obmówić siebie nawzajem
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) obesrać, osrać; zafajdać (1.2) obesrać
osranie , obsranie , obesranie , obsrywanie srać, osrać , obesrać , obsrywać srak sraki, szaraczkowy
obsrać zbroję
ukraiński: (1.1) обісра́ти; (1.2) обісра́ти; (2.1) обісра́тися