veto

veto ()

, ,

rzeczownik (1.1) weto czasownik (2.1) wetować

(1.1) veto; vetoes lub vetos

(1.1) right of veto → prawo weta

veto ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) weto

(1.1)

veto ()

rzeczownik (1.1) zakład

(1.1)

veti vete

veto ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) weto

(1.1) vetos

veto ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) weto, veto (1.2) wetowanie, zawetowanie

(2.1)

(1) vetos

(1.1) poner el veto (a algo) → zawetować (coś), sprzeciwić się (czemuś) • derecho de (lub a) veto → prawo weta

(1.2) veda, prohibición

(1.2) permisión

vetar, vedar veda , vedado , vedamiento

veto ()

rzeczownik (1.1) weto

veto ()

czasownik (1.1) nie pozwalać, zabraniać

(1.1) veto, vetare, vetui, vetitum

(1.1) Imperator eum advenire vetuit. → Imperator zabronił mu wracać.

(1.1) liberum veto

veto ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) weto

vetar

veto ()

rzeczownik (1.1) weto

(1.1) veto etmek → wetować, zawetować

veto ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) weto

(1.1) veto; veti

(1.1) diritto di veto → prawo weta