__TOC__ vindemia ()
rzeczownik (1.1) vintage
vindemiar vindemiator
vindemia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) winobranie, święto winobrania (1.2) zebrane winogrona, zbiór winogron
(1.1-2) vīndēmia, vīndēmiae
(1.1) Fac ad vindemiam quae opus sunt ut parentur.Kato Starszy, De agri cultura, 23, 1. → Dopilnuj, aby wszystko, co jest potrzebne do winobrania, było przygotowane.Marek Porcjusz Katon, O gospodarstwie rolnym, tłumaczenie Ireneusz Mikołajczyk, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 2009, s. 97, ISBN 978-83-231-2402-3 (1.2) Vindemia haec huic anu non satis est.Plaut, Curculio, 110. → Cały zbiór winogron nie wystarczy, by zaspokoić pragnienie tej staruchy.