śpiączka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce; (1.2) nieodparta chęć zaśnięcia
(1.1) Epidemia groźnej śpiączki błyskawicznie się rozszerza, a władze przestrzegają przed histerią. (1.1) W 2003 r., po dwóch miesiącach w śpiączce, zmarł Fermín Etxeberria, pampeluńczyk, który upadł podczas biegu i uderzył głową w brukKatarzyna Kobylarczyk, Zakochani w korridzie, 13 lipca 2010, w: polityka.pl (dostęp 2019-04-29)..
(1.1) śpiączka afrykańska • śpiączka cukrzycowa • śpiączka farmakologiczna • śpiączka hipoglikemiczna • śpiączka mleczanowa • śpiączka mocznicowa • śpiączka mózgowa • śpiączka padaczkowa • śpiączka udarowa • śpiączka wątrobowa • wybudzać się / wybudzić się ze śpiączki • zapadać / zapaść w śpiączkę
(1.1) koma, nieprzytomność, nieświadomość (1.2) senność
śpiączkowy, śpiący śpiący
angielski: (1.1) coma arabski: (1.1) غيبوبة (ghaybuba) baskijski: (1.1) koma bułgarski: (1.1) кома chiński standardowy: (1.1) tradycyjny 昏迷, uproszczony 昏迷 (hūnmí) duński: (1.1) koma francuski: (1.1) coma hiszpański: (1.1) coma łaciński: (1.1) coma niemiecki: (1.1) Koma , Schlafkrankheit ; (1.2) Müdigkeit , Schläfrigkeit nowogrecki: (1.1) κώμα (kóma) portugalski: (1.1) coma rosyjski: (1.1) кома słowacki: (1.1) kóma turecki: (1.1) koma ukraiński: (1.1) кома węgierski: (1.1) kóma włoski: (1.1) coma