wrzenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) gwałtowne przechodzenie ze stanu ciekłego w gazowy, połączone z tworzeniem się pęcherzyków pary w cieczy; (1.2) oznaki niezadowolenia lub buntu
(1.1-2)
(1.1) Dodatnie azeotropy mają niższą temperaturę wrzenia niż jakikolwiek inny roztwór danych składników pod tym samym ciśnieniem, a więc izobara wrzenia osiąga minimum przy składzie azeotropowymZdzisław Ruziewicz, Krzysztof Pigoń, Chemia fizyczna 1, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005.. (1.2) W Rosji wrzenie wśród inteligencji po roku 1812, którego wyrazem był ruch dekabrystowski, wytworzyło atmosferę sprzyjającą kształtowaniu się opinii niezależnej od rządu.
(1.1) temperatura wrzenia
(1.1) parowanie (1.2) bunt, ferment, niepokój, rewolta, wrzawa, wzburzenie, zamieszanie, zamieszki
wrzątek , wrzawa wrzeć
angielski: (1.1) boiling, vaporization; (1.2) ferment, buzz duński: (1.1) kogning ; (1.2) oprør francuski: (1.1) ébullition niemiecki: (1.1) Sieden ; (1.2) Aufruhr rosyjski: (1.1) кипе́ние ; (1.2) бурле́ние