flirtować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci (1.2) kokietować kogoś
(1.1-2)
(1.1) Kąpał się i próbował flirtować z jakimiś przygodnymi i nietutejszymi dziewczętami. (1.2) Flirtowała go, zresztą miała do niego feblik…
(1.1) flirtować z + (1.2) flirtować +
(1.1) kokietować, romansować, uprawiać flirt
flirciara , flirciarka , flirciarz , flircik , flirt , flirtowanie poflirtować flirciarski
albański: (1.1) flirtoj angielski: (1.1) flirt, coquet, dally białoruski: (1.1) фліртаваць (flirtavać) bułgarski: (1.1) флиртувам (flirtuvam) chorwacki: (1.1) flertovati czeski: (1.1) flirtovat duński: (1.1) flirte fiński: (1.1) flirttailla francuski: (1.1) flirter hiszpański: (1.1) flirtear litewski: (1.1) flirtuoti łotewski: (1.1) flirtēt niderlandzki: (1.1) flirten niemiecki: (1.1) flirten norweski (bokmål): (1.1) flørte norweski (nynorsk): (1.1) flørte nowogrecki: (1.1) φλερτάρω (flertáro) portugalski: (1.1) flertar rumuński: (1.1) flirta serbski: (1.1) флертовати (flertovati) słowacki: (1.1) flirtovať słoweński: (1.1) spogledovati se szwedzki: (1.1) flörta turecki: (1.1) flört etmek ukraiński: (1.1) фліртувати węgierski: (1.1) flörtöl włoski: (1.1) flirtare