bandytyzm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dokonywanie ciężkich przestępstw, w tym zabójstw i rozbojów
(1.1)
(1.1) rozbójnictwo; bandyctwo
(1.1) przestępczość
(1.1) gangsterstwo, piractwo
banda , bandyctwo , bandyta , bandzior bandycki bandycko
(1.1) według Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego:
angielski: (1.1) banditry, banditism białoruski: (1.1) бандытызм bułgarski: (1.1) бандитизъм francuski: (1.1) banditisme karpatorusiński: (1.1) бандітізм rosyjski: (1.1) бандитизм ukraiński: (1.1) бандитизм