__TOC__ czarownik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna zajmujący się czarami (1.2) człowiek leczący przy pomocy czarów
(1.1-2)
(1.2) Podobno dość niedawno linczowano na Haiti czarowników oskarżonych o rozprzestrzenianie cholery.
(1.1) czarnoksiężnik, czarodziej, mag (1.2) szaman
(1.1) nekromanta
czar , czarowanie czarownica czarować , oczarować , wyczarować , zaczarować czarowny
angielski: (1.1) sorcerer; (1.2) witch-doctor białoruski: (1.1) чараўнік , вядзьмар ; (1.2) чараўнік , знахар estoński: (1.1) võlur; (1.2) ravitseja francuski: (1.1) sorcier hiszpański: (1.1) brujo , hechicero kaszubski: (1.1) czarownik , czarzëcél , zadôwajk ; (1.2) czarownik , czarzëcél , zadôwajk litewski: (1.1) burtininkas niemiecki: (1.1) Zauberer rosyjski: (1.1) чародей (czarodej), колдун (kołdun)
czarownik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czarownik
(1.1) czarzëcél, zadôwajk
czarë , czarownica