szczęścić ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) o Bogu, losie : darzyć kogoś szczęściem, pomyślnością czasownik zwrotny niedokonany szczęścić się ( brak) (2.1) powodzić się
(1.1) zwykle w 3. , (2.1) zwykle lub
(1.1) szczęść Boże!
(1.1) uszczęśliwiać
szczęście , szczęśliwość , szczęściara , szczęściarz , szczęśliwiec , szczęsność , uszczęśliwianie , uszczęśliwienie , szczęszczenie , poszczęszczenie uszczęśliwiać , poszczęścić szczęśliwy szczęśliwie
angielski: (1.1) favor, favour; (2.1) prosper