konfiskata ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa (1.2) kara polegająca na utracie na rzecz skarbu państwa mienia należącego do przestępcy (1.3) wycofanie druków z obiegu przez odpowiednie organy państwowe
(1) konfiskacja (1.1) wywłaszczenie (1.2) przepadek
konfiskacja , skonfiskowanie , konfiskowanie konfiskować, skonfiskować
angielski: (1.1) confiscation, seizure; (1.2) forfeiture białoruski: (1.1) канфіскацыя ; (1.3) канфіскацыя bułgarski: (1.1) конфискация duński: (1.1) konfiskering , konfiskation francuski: (1.1) saisie ; (1.2) saisie hiszpański: (1.1) confiscación , incautación nowogrecki: (1.1) κατάσχεση rosyjski: (1.1) конфискация ukraiński: (1.1) конфіскація ; (1.3) конфіскація