dyktować ()
czasownik przechodni niedokonany ( podyktować) (1.1) mówić lub odczytywać tekst komuś, by go zapisał (1.2) zmuszać kogoś do przyjęcia jakichś warunków (1.3) kierować zachowaniem
(1.1-3)
(1.1) Nauczyciel dyktował notatkę, a uczniowie pilnie przepisywali jego słowa do swoich brudnopisów. (1.2) Cła owszem, ale tylko w jedną stronę, Bank Światowy i MFW, tak, to pożyteczne instytucje, gdy rozdają pieniądze, ale przecież nie mogą nam dyktować swoich warunków.
(1.2) narzucać (1.3) podsuwać, wskazywać
dyktando , dyktat , dyktator , dyktatorstwo , dyktatura , dyktowanie , podyktowanie podyktować dyktatorski
angielski: (1.1) dictate baskijski: (1.1) diktatu białoruski: (1.1) дыктаваць; (1.2) дыктаваць; (1.3) дыктаваць chiński standardowy: (1.1) 听写 (tīngxiě) duński: (1.1) diktere; (1.2) diktere; (1.3) diktere niemiecki: (1.1) diktieren; (1.2) diktieren; (1.3) diktieren norweski (bokmål): (1.1) diktere; (1.2) diktere; (1.3) diktere norweski (nynorsk): (1.1) diktere; (1.2) diktere; (1.3) diktere szwedzki: (1.1) diktera; (1.3) diktera