upokorzenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu
(1.1) doznać upokorzenia • upokorzenie publiczne
(1.1) degradacja, dyshonor, obelga, poniżenie, wstyd, zniewaga
upokarzać , upokorzyć pokora
angielski: (1.1) humiliation, abasement, debasement, indignity arabski: (1.1) إذلال azerski: (1.1) təhqir białoruski: (1.1) прыніжэньне bułgarski: (1.1) унижение chiński standardowy: (1.1) tradycyjny 屈辱, 羞辱 / uproszczony 屈辱, 羞辱 (qūrǔ, xiūrù) chorwacki: (1.1) poniženje duński: (1.1) ydmygelse estoński: (1.1) alandus fiński: (1.1) nöyryytys francuski: (1.1) humiliation galicyjski: (1.1) humillación hiszpański: (1.1) humillación kataloński: (1.1) humiliació łaciński: (1.1) humiliatio niemiecki: (1.1) Demütigung , Erniedrigung perski: (1.1) تحقیر portugalski: (1.1) humilhação rosyjski: (1.1) униже́ние serbski: (1.1) понижење (poniženje) turecki: (1.1) aşağılama węgierski: (1.1) megalázás włoski: (1.1) umiliazione